Gwałt po duszach szalał

Anna Szulc

Seryjny gwałciciel miał co najmniej sześć wcieleń, w tym operatora koparki i nieślubnego syna prokuratora. Zjawiał się w wielu miejscach prawie jednocześnie. A przede wszystkim w głowach sześciu kobiet

Przed godziną siódmą rano 12 lutego na klatce schodowej niewielkiego bloku było jeszcze ciemno. Dorota W., 40-letnia rozwódka z dwójką dzieci, zastępca kierownika supermarketu, nie zapaliła jednak światła. Do dziś nie wie dlaczego. On zjawił się nagle, stał przed wyjściem, w kurtce z futerkiem, jakby czekając właśnie na nią. Wysoka, atrakcyjna szatynka poczuła na plecach zimny pot. Przypomniała sobie wszystko, co czytała w gazetach o seryjnych gwałtach. Że po raz pierwszy zwyrodnialec zaatakował w styczniu, że jedne kobiety gwałcił, a inne okaleczał. Że kobiety widziały go nie tylko w oddalonej o 40 kilometrów Zielonej Górze, ale także tu, w Krośnie Odrzańskim. W autobusach, na dworcu, w Biedronce. Dorota W. już poprzedniego dnia zauważyła na ulicy mężczyznę, który dziwnie, wręcz szyderczo mierzył ją wzrokiem.

Dalej wszystko potoczyło się w mgnieniu oka. Gwałciciel wyciągnął kobietę z bloku, wykręcił jej ręce, przygwoździł do muru. Ostrym przedmiotem przejechał jej po twarzy (poczuła nagłe pieczenie), a potem brutalnie pociął ręce (rękami zasłaniała twarz).

– Całe życie stanęło mi przed oczami – powiedziała później lokalnemu dziennikowi Dorota W. A że nie chciała życia tracić – ma przecież dzieci – mocno kopnęła gwałciciela w udo. Tak mocno, że uciekł.

Rzucona na tapczan
W. przypomni sobie również, że tego dnia nie wzięła ze sobą świętego obrazka, który codziennie nosiła pod bluzką. Za to trzy tygodnie wcześniej poprosiła matkę, by ta zamówiła w jej intencji mszę. Dorota W. coś przeczuwała. Dlatego właśnie Bóg, mimo że cudowny obrazek zostawiła w domu, okazał się tak miłosierny.

Znacznie mniej miłosierni dla W. są dziś mieszkańcy miasteczka. Najchętniej wywieźliby ją z Krosna Odrzańskiego na taczkach. A potem zapomnieli o jej istnieniu.

– Bo przyniosła naszej miejscowości wstyd – wyjaśnia nam pani K., oburzona pracownica pobliskiego banku.

– Bo nas skrzywdziła, przy okazji krzywdząc także swoje dzieci, które wystawiła na pośmiewisko i rechot kolegów – dopowiada pani R., nauczycielka.

Bo cała dramatyczna opowieść Doroty W., którą relacjonowały miejscowe gazety i jedna telewizja o krajowym zasięgu, okazała się kłamstwem.

W telewizji pojawiła się również Andżelika P., 22-letnia matka dwójki dzieci z Leśniowa Wielkiego pod Zieloną Górą. Występowała w towarzystwie konkubina Grzegorza.

Andżelika P. opowiadała tak: sprawca napadł na nią, gdy wyszła na chwilę na ganek po drewno. Jak w amerykańskim filmie zaciągnął kobietę do domu. Rzucił ją na tapczan, a potem zgwałcił w obecności 2,5-letniej córki Martyny i 10-miesięcznego synka. Jeszcze przed gwałtem zdążył uderzyć Martynkę, a matce pociął uda. Na szczęście niegroźnie, bo miała na sobie dwie pary spodni. Gwałt zdarzył się zaledwie kilka godzin po tym, jak ktoś próbował zgwałcić Dorotę W.

1 2 3

wpisz swój komentarz

Tytuł:		Pseudonim:
Treść:		E-mail:		Zapisz
	Wydawnictwo "Przekrój" sp. z o.o. zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy łamiących polskie prawo lub zasady dobrego wychowania.

komentarze do artykuŁu

Wszystkie