Sonety na pasku

Tadeusz Nyczek

Sto dziewięćdziesiąt dwa miliony lat czytania, czyli gdzie jest redaktor Nyczek?

 Raymond Queneau „Sto tysięcy miliardów wierszy”, adaptacja Jan Gondowicz, korporacja ha!art, Kraków 2008, s. 48, 49 zł

Czy możliwa jest książka zawierająca 10 wierszy? Od biedy możliwa, choć ze świecą szukać. A książka stu tysięcy miliardów wierszy? Raczej nie? A gdyby powiedzieć, że te 10 wierszy zawiera w sobie tamto sto tysięcy miliardów? Brednie jakieś? Niekoniecznie. Był oto sobie niegdyś wybitny poeta francuski Raymond Queneau-, umarł w roku 1976. Surrealista, matematyk, poszukiwacz dziwnych form i bytów niemożliwych w literaturze. To on napisał sławną powieść „Zazi w metrze” i nie mniej sławne „Ćwiczenia stylistyczne”, które kilka lat temu wspaniale przełożył Jan Gondowicz. Zaś w 1961 roku napisał ni mniej, ni więcej, tylko „Sto tysięcy miliardów wierszy”. Które, od razu uspokójmy, są bytem potencjalnym, bo w rzeczywistości jest ich tylko 10. Są sonetami, o tyle niezwyczajnymi, że wszystkie identycznie się rymują, a w dodatku każdy z wersów stanowi jakby niezależne zdanie. Zabieg ten umożliwia dowolne zestawianie ze sobą wersów równie losowo dobieranych z każdego sonetu; rachunek statystyczny dowodzi, że kombinacji takich może być właśnie 100 000 000 000 000. Czytanie tak powstałych wierszy non stop bez jedzenia i spania zajęłoby ponad 190 milionów lat. Dla ułatwienia lektury każdy wers jest wydrukowany na osobnym pasku.
Przyznaję, spróbowałem. Przeczytanie podstawowych 10 sonetów to czysta rozkosz. Sensu za wiele nie mają, ale jakże są zabawne i często zaskakują koronkowo wyrafinowanymi metaforami. Potem zacząłem przestawiać paski z wersami wedle recepty autora. Było nadal ciekawie i śmiesznie. Po godzinie paski zaczęły mi latać przed oczami, a mózg obsunął się trochę na uszy. Pół godziny później rozbolały mnie ręce od przestawiania pasków. Tej przeszkody instrukcja nie uwzględniała. Kwadrans potem żona wyrwała mi z podołka książkę, bo zacząłem się niebezpiecznie przechylać w lewo. Ale w nocy wstałem... (tu tekst się urywa. Poszukiwania redaktora Nyczka trwają. Redakcja).

Tadeusz Nyczek
"Przekrój" 49/2008

wpisz swój komentarz

Tytuł:		Pseudonim:
Treść:		E-mail:		Zapisz
	Wydawnictwo "Przekrój" sp. z o.o. zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy łamiących polskie prawo lub zasady dobrego wychowania.

komentarze do artykuŁu

Wszystkie